چیزی که آینده ایران رو مشخص میکنه دیگه فعالیتهای افراد و گروه های خارج از کشور نیست؛ چرا که به وضوح دیده شده در مهمترین بزنگاه های اخیر انفعال و سردرگمی و عدم اراده راسخ نمود بارز کارنامه تمامی افراد و گروه های موصوف به اپوزوسیون بوده. در انتظار نجات دهنده بودن دیگه فقط بهانه ای شده برای پنهان شدن از ترس و انفعال قشری که هنوز امکان ادامه حیات دارن.
اما فقر و گرسنگی در نهایت قدرت خودش رو به بدنه جامعه تحمیل خواهد کرد و چیزی که در انتظار ایران خواهد بود نه ونزوئلا شدن و نه عراق شدن و نه ... که شاید فرانسه 1799 شدن باشه.قیامی که نه برای ساختن آینده که بیشتر برای انتقام گذشته شکل خواهد گرفت؛ قیام گرسنگان.
وقتی گیوتین به کار بیفته هیچ کسی توان متوقف کردنش رو نخواهد داشت ؛ نه تنها تمام کسانی که روزی در قدرت بودند که تمام متولیان دوران گذار ( حکومت ترور ) هم طعمه گیوتین ایرانی خواهند بود.
اینکه این ماشین ترور و کشتار توسط مردم فقیر چه زمانی شروع به کار خواهد کرد هم خیلی دور از انتظار نیست؛ اخیرا جایی خوندم که کسی نوشته بود تورم بعد از 60 درصد نمیشه 70 درصد بلکه یکدفعه میرسه به 500 درصد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر